Heb ik algemene voorwaarden nodig voor mijn website of app?

Beantwoord elke vraag met ja of nee:

1. Verkoop je goederen, diensten of digitale content online?
2. Breng je terugkerende bedragen in rekening of bied je gratis proefperiodes aan die overgaan in betaalde abonnementen?
3. Kunnen gebruikers accounts aanmaken?
4. Kunnen gebruikers content posten, uploaden of delen die anderen kunnen zien?
5. Distribueer je een app via Apple of Google Play?
6. Accepteer je kaartbetalingen via een provider zoals Stripe?
7. Bied je een API, marktplaats of zakelijke dienst aan?
8. Bedien je consumenten in de EU, het VK, Australië, Brazilië, Canada of Nieuw-Zeeland?

Heb je op een van de vragen 1 tot en met 7 ja geantwoord, dan is het publiceren van voorwaarden sterk aan te raden en soms wettelijk noodzakelijk. Heb je ook op vraag 8 ja geantwoord, dan moeten je voorwaarden de regionale consumentenrechten respecteren in plaats van ze opzij te zetten.

De generator voor servicevoorwaarden stelt vergelijkbare vragen en activeert alleen de bepalingen die je antwoorden ondersteunen. De vragenlijst, het volledige voorbeeld en de eenvoudige HTML- en PDF-download zijn gratis en vereisen geen account; geavanceerde regionale of optionele modules kosten $5. Gegenereerde voorwaarden zijn geen juridisch advies.

Niet op de algemene manier waarop een privacyverklaring dat vaak is. Privacywetten zoals de AVG koppelen een informatieplicht aan het verzamelen van persoonsgegevens. Er bestaat geen vergelijkbare regel die zegt dat elke website een contract met haar bezoekers moet hebben.

De plicht om informatie te publiceren die in voorwaarden thuishoort, ontstaat in plaats daarvan door wat je doet:

• goederen, diensten of digitale content online aan consumenten verkopen
• terugkerende bedragen in rekening brengen of gratis proefperiodes aanbieden die overgaan in betaalde abonnementen
• content hosten, opslaan of doorgeven die gebruikers aanleveren
• distribueren via appstores of kaartbetalingen accepteren via een provider

Is je site een statisch portfolio zonder formulieren, accounts, verkoop of content van gebruikers, dan heb je misschien helemaal geen voorwaarden nodig, al heb je mogelijk nog steeds een privacybeleid nodig als je analytics gebruikt of e-mailadressen verzamelt. Zie heb ik een privacybeleid nodig voor die afzonderlijke vraag, en privacybeleid vs algemene voorwaarden voor hoe de twee documenten verschillen.

De secties hieronder lopen elke aanleiding langs, zodat je ziet welke vandaag op je project van toepassing zijn en welke dat worden naarmate het groeit.

Verkoop je aan consumenten in de EU of het VK, dan vereisen verschillende wetten informatie die de meeste bedrijven via hun voorwaarden en afrekenpagina's verstrekken.

• Gegevens van de aanbieder: artikel 5 van de Europese richtlijn inzake elektronische handel vereist dat je naam, geografisch adres, e-mailadres en, waar van toepassing, je inschrijving in het handelsregister en je btw-nummer gemakkelijk en permanent toegankelijk zijn.
• Informatie over het bestellen: artikel 10 vereist dat je uitlegt welke technische stappen nodig zijn om het contract te sluiten, hoe invoerfouten kunnen worden gecorrigeerd en welke talen beschikbaar zijn, en dat je contractvoorwaarden en algemene voorwaarden zo beschikbaar stelt dat gebruikers ze kunnen opslaan en reproduceren.
• Precontractuele informatie: de richtlijn consumentenrechten vereist duidelijke informatie vóór een overeenkomst op afstand, waaronder de totale prijs, de betalings- en leveringsvoorwaarden, het herroepingsrecht, de looptijd van het contract en de opzeggingsvoorwaarden.
• Bestelknop: de laatste knop moet duidelijk maken dat bestellen een betalingsverplichting met zich meebrengt, bijvoorbeeld “bestelling met betalingsverplichting”.

Het VK houdt gelijkwaardige regels aan in de Electronic Commerce (EC Directive) Regulations 2002 en de Consumer Contracts Regulations 2013. In de praktijk leveren verkopers dit allemaal via een goed gestructureerde voorwaardenpagina plus een duidelijk afrekenproces. De generator voor algemene voorwaarden voor webshops is rond die flow opgebouwd.

Bij terugkerende facturering is het Amerikaanse recht het meest specifiek. De Restore Online Shoppers' Confidence Act (15 U.S.C. § 8403) geldt voor online verkochte negatieve-optieconstructies, zoals abonnementen die verlengd worden tot ze worden opgezegd of proefperiodes die overgaan in betaalde abonnementen. De wet vereist dat je:

1. alle wezenlijke voorwaarden duidelijk en opvallend vermeldt voordat je factuurgegevens verzamelt
2. de uitdrukkelijke, geïnformeerde toestemming van de consument verkrijgt voordat je kosten in rekening brengt
3. een eenvoudig mechanisme biedt om terugkerende kosten te stoppen

De Californische wet op automatische verlenging (Business and Professions Code § 17600 en volgende) voegt gedetailleerde plichten toe: een duidelijke en opvallende presentatie van de verlengingsvoorwaarden, actieve toestemming, een bevestiging die uitlegt hoe je opzegt, en online opzeggen voor abonnementen die online zijn gekocht. Wijzigingen die vanaf 1 juli 2025 gelden, voegden verdere eisen toe, waaronder jaarlijkse herinneringen en een kennisgeving vóór bepaalde prijswijzigingen.

Een afzonderlijke click-to-cancel-regel van de FTC werd in juli 2025 door een federaal hof van beroep vernietigd, maar ROSCA en de wetten van de staten blijven van toepassing. Voor abonnementsbedrijven zijn duidelijke voorwaarden plus een afrekenproces dat daarmee overeenkomt moeilijk te vermijden. Daarom behandelt de generator voor SaaS-servicevoorwaarden verlenging en opzegging als kernsecties.

Kunnen gebruikers op je dienst posten, uploaden, reageren, reviewen of berichten sturen, dan zijn er vaak twee regelingen van toepassing.

Europese Digital Services Act. Artikel 14 van de Digital Services Act vereist dat aanbieders van tussenhandelsdiensten die in de EU worden aangeboden, in hun algemene voorwaarden informatie opnemen over de beperkingen die ze opleggen aan content van gebruikers. Dat omvat beleid, procedures, maatregelen en instrumenten voor contentmoderatie, inclusief algoritmische besluitvorming en menselijke controle, en de regels van een eventueel intern klachtenafhandelingssysteem. Anders dan bij sommige latere DSA-verplichtingen geldt hier geen uitzondering voor kleine bedrijven. Voor veel forums, communitysites en SaaS-tools met uploads van gebruikers is dit een echte wettelijke reden om voorwaarden te publiceren.

Amerikaanse DMCA. De safe harbour in 17 U.S.C. § 512 kan dienstverleners beschermen tegen een deel van de auteursrechtelijke aansprakelijkheid voor content van gebruikers, maar alleen als aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Twee daarvan hangen direct samen met je voorwaarden: je moet een agent aanwijzen die meldingen van inbreuk ontvangt en die agent registreren bij het US Copyright Office, en je moet een beleid vaststellen, redelijk uitvoeren en aan gebruikers bekendmaken voor het in passende gevallen beëindigen van herhaaldelijke inbreukmakers.

Afhankelijk van je antwoorden kunnen de servicevoorwaarden van Legal Policy Generator secties over de Digital Services Act en DMCA-meldingen bevatten.

Platformregels zijn geen wetten, maar ze bepalen wel of je kunt lanceren en betaald krijgt.

• Apple App Store: Apple past zijn Standard EULA toe op apps, tenzij je een eigen EULA aanlevert. Voor automatisch verlengbare abonnementen vereist de ontwikkelaarsovereenkomst van Apple dat links naar je privacybeleid en gebruiksvoorwaarden in de app toegankelijk zijn, en App Review controleert vaak ook of de vermelding een link naar de voorwaarden bevat. Apps met content van gebruikers moeten filteren, melden en blokkeren mogelijk maken en contactgegevens publiceren.
• Google Play: met de Developer Distribution Agreement kun je je eigen EULA toevoegen, en je bent zelf verantwoordelijk voor de ondersteuning van je producten en het afhandelen van klachten van gebruikers.
• Stripe: de activatierichtlijnen van Stripe vragen bedrijven om, tegen de tijd dat ze beginnen met verkopen, contactgegevens van de klantenservice te tonen, een beleid voor terugbetalingen en geschillen, een opzeggingsbeleid waar van toepassing en een retourbeleid voor fysieke goederen. Stripe Checkout kan klanten ook verplichten je voorwaarden te accepteren voordat ze betalen.

Dus zelfs als geen enkele wet voorwaarden eist, verwachten de platforms waarvan je afhankelijk bent vaak gepubliceerde regels over terugbetalingen, opzegging en gedrag. Voor de specifieke inrichting bij apps lees je algemene voorwaarden voor apps.

Ook waar voorwaarden optioneel zijn, blijven ze het belangrijkste contractuele middel dat je hebt. Dit doen ze wat niets anders op je site doet:

• Ze leggen de gebruiksregels vast. Bepalingen over aanvaardbaar gebruik geven je een vastgelegde basis om content te verwijderen of accounts te schorsen bij spam, misbruik of fraude.
• Ze beschermen je intellectuele eigendom. Je legt vast wat van jou is en verleent alleen een beperkte licentie om het te gebruiken.
• Ze verduidelijken de rechten op content van gebruikers. Je verkrijgt de licentie die je nodig hebt om te hosten en te tonen wat gebruikers plaatsen, en niets meer.
• Ze leggen geldzaken uit. Voorwaarden over facturering, verlenging, opzegging en terugbetaling verminderen geschillen en geven je iets om naar te verwijzen bij een chargeback.
• Ze beperken aansprakelijkheid, binnen de grenzen van de wet. Disclaimers en maxima kunnen je risico verkleinen, al begrenst het consumentenrecht hoe ver ze reiken.
• Ze bepalen hoe geschillen lopen. Binnen de dwingende consumentenbescherming kun je het toepasselijke recht, de bevoegde rechter en de stappen voor klachten vastleggen.
• Ze behouden je het recht voor om de dienst te wijzigen of te beëindigen, met een passende kennisgeving.

Zonder voorwaarden worden deze vragen beantwoord door het regelend recht, dat misschien niet weerspiegelt hoe je dienst werkt. Juist die onzekerheid kost kleine bedrijven meestal het meest wanneer er uiteindelijk een geschil ontstaat.

Sommige sites hebben echt weinig aan voorwaarden, in elk geval bij de lancering:

• een persoonlijke portfolio- of cv-site zonder formulieren
• een informatiepagina voor een lokaal bedrijf dat niets online verkoopt
• een hobbyblog zonder reacties, accounts of gesponsorde content

Zelfs dan gelden er twee kanttekeningen. Ten eerste is een zakelijke website die zich op mensen in de EU richt meestal een dienst van de informatiemaatschappij, en moet ze dus gegevens van de exploitant tonen, zoals naam, adres en e-mailadres; Duitse lezers kennen dit als het Impressum. Ten tweede brengt elk contactformulier, elke nieuwsbrief en elke analyticstool privacyverplichtingen met zich mee die voorwaarden hoe dan ook niet zouden oplossen.

Zodra je accounts, betalingen, downloads, abonnementen, berichten van gebruikers of een API toevoegt, worden voorwaarden sterk aan te raden. Het is veel eenvoudiger om ze vóór je eerste klant te publiceren dan om ze later in te voeren en elke bestaande gebruiker om akkoord te vragen.

Een nuttige gewoonte: stel jezelf deze vraag opnieuw telkens wanneer je een functie uitbrengt die raakt aan geld, accounts of content van gebruikers. Dat zijn precies de wijzigingen die een site die zonder voorwaarden kon, veranderen in een site die ze duidelijk nodig heeft.