Algemene voorwaarden voor apps: EULA's, storeregels en voorwaarden in de app

De plaatsing bepaalt of gebruikers een eerlijke kans hadden om de voorwaarden te zien voordat ze akkoord gingen. Zet links op deze plekken:

1. Storevermelding: bij Apple het veld voor een eigen EULA of een link naar de voorwaarden in de appbeschrijving; bij Google Play de beschrijving of je ontwikkelaarswebsite.
2. Aanmeldscherm: een duidelijke zin naast de knop om een account aan te maken, zoals “Door een account aan te maken, ga je akkoord met de Servicevoorwaarden”, met aantikbare links naar de voorwaarden en het privacybeleid.
3. Betaalmuur: titel, looptijd en prijs van het abonnement en links naar de voorwaarden en het privacybeleid, dicht bij de aankoopknop.
4. Instellingen- of infoscherm: vaste links die gebruikers later kunnen terugvinden.
5. Wijzigingsberichten: een bericht in de app of een e-mail wanneer wezenlijke voorwaarden veranderen.

Gebruik vaste, openbare URL's, zodat de storevermelding en de app nooit naar een kapotte pagina verwijzen. Voor manieren om een link te publiceren die live blijft, zie hoe je een URL voor je privacybeleid krijgt; dezelfde aanpak werkt voor voorwaarden.

Legal Policy Generator maakt beide documenten op basis van je antwoorden. De vragenlijst, het volledige voorbeeld en de eenvoudige HTML- en PDF-download zijn gratis en vereisen geen account. Gegenereerde voorwaarden zijn geen juridisch advies.

Elke app die via een grote store wordt gedistribueerd, heeft al bepaalde licentievoorwaarden, dus de echte vraag is of die standaard dekt wat je app doet. Meestal niet als je app het volgende heeft:

• accounts of logins, die regels nodig hebben over beveiliging, schorsing en verwijdering
• abonnementen of in-app-aankopen, die duidelijke voorwaarden voor verlenging en opzegging nodig hebben
• content van gebruikers, zoals berichten, chats, reviews of uploads
• community- of multiplayerfuncties, die gedragsregels en moderatie nodig hebben
• een gekoppelde dienst, zoals een webdashboard, API of cloudsynchronisatie

Voor een eenvoudige offline tool zonder accounts of aankopen kan de licentie van de store volstaan. Bijna al het andere heeft baat bij eigen servicevoorwaarden, omdat storelicenties over de software gaan, niet over hoe je de dienst eromheen beheert.

Dezelfde logica per functie geldt voor privacy. Werk je daar nog aan, lees dan hoe je een privacybeleid voor een app maakt, want de storevermelding vraagt om de URL van een privacybeleid voordat er naar voorwaarden wordt gevraagd.

Apples Licensed Application End User License Agreement, bekend als de Standard EULA, begint met een eenvoudige vaststelling: apps die via de App Store beschikbaar worden gesteld, worden in licentie gegeven, niet verkocht. Volgens App Store Connect Help past Apple deze in alle landen en regio's toe zodra je geen eigen EULA aanlevert.

De Standard EULA dekt de basis van een softwarelicentie:

• een niet-overdraagbare licentie om de app te gebruiken op producten van het merk Apple die de gebruiker bezit of beheert, onder voorbehoud van de gebruiksregels van Apple
• beperkingen op kopiëren, reverse engineering en herdistributie, behalve waar de wet dat toestaat
• toestemming voor de licentiegever om technische gegevens te verzamelen die worden gebruikt voor updates en ondersteuning
• beëindiging van de licentie als de gebruiker de voorwaarden schendt
• disclaimers van garanties en aansprakelijkheidsbeperkingen

Wat ze niet dekt, is je dienst. Ze zegt niets over je accountregels, communityrichtlijnen, abonnementsniveaus, moderatieproces of wanneer je een gebruiker mag schorsen. Voor alles wat verder gaat dan de licentie zelf, heb je eigen servicevoorwaarden nodig, gelinkt vanuit de app en de vermelding.

Je kunt de Standard EULA vervangen door in App Store Connect, onder App Information, een eigen licentieovereenkomst in te voeren. Apple accepteert alleen platte tekst, verwijdert HTML en laat je kiezen in welke landen of regio's die geldt.

Overweeg een eigen EULA als:

• je licentievoorwaarden wezenlijk afwijken, bijvoorbeeld uitsluitend zakelijk gebruik of limieten op het aantal gebruikers
• je licentiebeperkingen nodig hebt die de Standard EULA niet bevat
• je voor iOS-gebruikers één document wilt dat licentie- en servicevoorwaarden combineert

Een eigen EULA moet voldoen aan Apples minimumvoorwaarden voor EULA's van ontwikkelaars. Onder meer moet ze:

1. erkennen dat de overeenkomst tussen jou en de gebruiker is gesloten, niet met Apple
2. vermelden dat jij, en niet Apple, verantwoordelijk bent voor onderhoud en ondersteuning
3. jou verantwoordelijk maken voor productclaims en claims over intellectueel eigendom
4. je naam, adres en contactgegevens bevatten
5. Apple en haar dochterondernemingen aanwijzen als derde begunstigden

Veel ontwikkelaars vinden het eenvoudiger om de Standard EULA voor de licentie aan te houden en aparte servicevoorwaarden voor de dienst te publiceren, een aanpak die ook werkt op Android en het web.

Google Play werkt anders. Met sectie 5.3 van de Google Play Developer Distribution Agreement kun je je eigen licentieovereenkomst voor eindgebruikers aan je app toevoegen; de Distribution Agreement gaat voor als de twee met elkaar in strijd zijn, en Google is niet verantwoordelijk voor de voorwaarden van je EULA. De overeenkomst maakt je ook verantwoordelijk voor de ondersteuning en het onderhoud van je app en voor het afhandelen van klachten van gebruikers daarover.

Voor gebruikers verlenen de eigen voorwaarden van Google Play een basislicentie om content te gebruiken die via Play is verkregen, en ze vermelden dat apps aanvullende voorwaarden van de ontwikkelaar kunnen hebben.

In de praktijk doen de meeste Android-ontwikkelaars het volgende:

• servicevoorwaarden publiceren op een vaste, openbare URL
• ernaar linken vanuit de beschrijving in Play of vanaf de website van de ontwikkelaar
• ze in de app tonen bij het aanmelden en in de instellingen

Breng je je app op beide platforms uit, dan kan één set servicevoorwaarden meestal beide dekken, met paragrafen per kanaal waar facturering, terugbetalingen of storeregels verschillen. De generator voor app-servicevoorwaarden bouwt die structuur op uit je antwoorden, zodat gebruikers op iOS en Android één samenhangende overeenkomst lezen.

Bij facturering gaan appvoorwaarden het vaakst mis, omdat de store, en niet jij, een groot deel van de transactie afhandelt.

• Zeg wie factureert. Aankopen via Apple of Google Play worden door de store verwerkt onder haar eigen voorwaarden. Aankopen op je website via een provider zoals Stripe vallen onder je eigen voorwaarden.
• Beschrijf opzeggen nauwkeurig. Abonnementen via de store worden doorgaans beheerd en opgezegd in de accountinstellingen van de gebruiker in de store. Vertel gebruikers waar ze moeten zijn.
• Beloof geen terugbetalingen die je niet kunt doen. Terugbetalingen voor aankopen in de store lopen via de processen van de store. Vermeld je eigen terugbetalingsbeleid alleen voor kanalen die je zelf beheert.
• Leg het aanbod uit vóór de aankoop. Apple-richtlijn 3.1.2(c) vraagt je duidelijk te beschrijven wat gebruikers voor de prijs krijgen voordat je ze vraagt een abonnement te nemen.
• Link in de app naar voorwaarden en privacybeleid. Voor automatisch verlengbare abonnementen vereist de ontwikkelaarsovereenkomst van Apple dat deze links in de app toegankelijk zijn, en App Review controleert vaak ook of de vermelding een link naar de voorwaarden bevat.

Het Amerikaanse recht voegt regels toe voor terugkerende kosten, waaronder de Restore Online Shoppers' Confidence Act en de Californische wet op automatische verlenging. De secties van Legal Policy Generator over abonnementen en automatische verlenging, inclusief Californische formuleringen, worden geactiveerd wanneer je antwoorden terugkerende facturering laten zien.

Kunnen gebruikers posten, chatten, delen of uploaden, dan hebben je voorwaarden regels voor die content nodig, en de App Review Guidelines van Apple leggen een ondergrens vast. Richtlijn 1.2 vereist dat apps met door gebruikers gemaakte content of sociale netwerkdiensten het volgende bevatten:

• een methode om aanstootgevend materiaal uit te filteren voordat het wordt geplaatst
• een mechanisme om aanstootgevende content te melden, met tijdige reacties
• de mogelijkheid om misbruikende gebruikers te blokkeren
• gepubliceerde contactgegevens, zodat gebruikers je kunnen bereiken

De richtlijn zegt ook dat het jouw verantwoordelijkheid is om content te verwijderen die in strijd is met de richtlijnen, je servicevoorwaarden of je communitynormen, wat ervan uitgaat dat je voorwaarden hebt om naar te verwijzen.

Je appvoorwaarden moeten daarom het volgende behandelen:

• wie eigenaar is van content van gebruikers en welke licentie je nodig hebt om die te tonen
• verboden content en verboden gedrag
• hoe meldingen worden afgehandeld en welke maatregelen je kunt nemen
• hoe gebruikers in beroep kunnen gaan of een klacht kunnen indienen

Wordt de app in de EU aangeboden, dan vereist de Digital Services Act ook dat je voorwaarden contentbeperkingen en moderatieprocedures beschrijven. Games met chat of door gebruikers gemaakte levels krijgen met dezelfde vragen te maken; zie de gids over een privacybeleid voor games voor de datakant.

Appvoorwaarden moeten zeggen wanneer je een account kunt schorsen of sluiten, wat er met aankopen en content gebeurt en hoe gebruikers kunnen vertrekken.

• Jouw recht om te schorsen of te beëindigen: koppel het aan omschreven overtredingen, zoals fraude, misbruik of herhaalde inbreuk, en zeg of je waar mogelijk vooraf een kennisgeving geeft.
• Het recht van de gebruiker om te vertrekken: Apple vereist dat apps die het aanmaken van een account ondersteunen, ook het verwijderen van het account in de app aanbieden, en Google Play vereist dat apps die het aanmaken van een account toestaan, verwijdering zowel in de app als via een weblink aanbieden. Je voorwaarden moeten naar die route verwijzen.
• Wat er met betaalde content gebeurt: wees eerlijk over ongebruikt tegoed, virtuele items of abonnementen na beëindiging. Abonnementen via de store moeten mogelijk apart worden opgezegd in het storeaccount, dus zeg dat duidelijk.
• Wat na beëindiging blijft gelden: licentiebeperkingen, aansprakelijkheidsbeperkingen en bepalingen over geschillen blijven gewoonlijk van kracht.

Houd de formulering over verwijdering in lijn met de sectie over bewaartermijnen in je privacybeleid. Zegt het ene document dat gegevens onmiddellijk worden verwijderd en het andere na 90 dagen, dan heb je een tegenstrijdigheid gecreëerd die gebruikers, reviewers en toezichthouders allemaal kunnen vinden.